增支部第775經（Aṅguttara Nikāya 6.18 / 2. Sāraṇīyavagga / Macchabandhasutta）

Aṅguttara Nikāya 6.18

2. Sāraṇīyavagga

Macchabandhasutta

Ekaṁ samayaṁ bhagavā kosalesu cārikaṁ carati mahatā bhikkhusaṅghena saddhiṁ.

Addasā kho bhagavā addhānamaggappaṭipanno aññatarasmiṁ padese macchikaṁ macchabandhaṁ macche vadhitvā vadhitvā vikkiṇamānaṁ.

Disvā maggā okkamma aññatarasmiṁ rukkhamūle paññatte āsane nisīdi.

Nisajja kho bhagavā bhikkhū āmantesi:

“passatha no tumhe, bhikkhave, amuṁ macchikaṁ macchabandhaṁ macche vadhitvā vadhitvā vikkiṇamānan”ti?

“Evaṁ, bhante”.

“Taṁ kiṁ maññatha, bhikkhave,

api nu tumhehi diṭṭhaṁ vā sutaṁ vā:

‘macchiko macchabandho macche vadhitvā vadhitvā vikkiṇamāno tena kammena tena ājīvena hatthiyāyī vā assayāyī vā rathayāyī vā yānayāyī vā bhogabhogī vā mahantaṁ vā bhogakkhandhaṁ ajjhāvasanto’”ti?

“No hetaṁ, bhante”.

“Sādhu, bhikkhave.

Mayāpi kho etaṁ, bhikkhave, neva diṭṭhaṁ na sutaṁ:

‘macchiko macchabandho macche vadhitvā vadhitvā vikkiṇamāno tena kammena tena ājīvena hatthiyāyī vā assayāyī vā rathayāyī vā yānayāyī vā bhogabhogī vā mahantaṁ vā bhogakkhandhaṁ ajjhāvasanto’ti.

Taṁ kissa hetu?

Te hi so, bhikkhave, macche vajjhe vadhāyupanīte pāpakena manasānupekkhati, tasmā so neva hatthiyāyī hoti na assayāyī na rathayāyī na yānayāyī na bhogabhogī, na mahantaṁ bhogakkhandhaṁ ajjhāvasati.

Taṁ kiṁ maññatha, bhikkhave,

api nu tumhehi diṭṭhaṁ vā sutaṁ vā:

‘goghātako gāvo vadhitvā vadhitvā vikkiṇamāno tena kammena tena ājīvena hatthiyāyī vā assayāyī vā rathayāyī vā yānayāyī vā bhogabhogī vā mahantaṁ vā bhogakkhandhaṁ ajjhāvasanto’”ti?

“No hetaṁ, bhante”.

“Sādhu, bhikkhave.

Mayāpi kho etaṁ, bhikkhave, neva diṭṭhaṁ na sutaṁ:

‘goghātako gāvo vadhitvā vadhitvā vikkiṇamāno tena kammena tena ājīvena hatthiyāyī vā assayāyī vā rathayāyī vā yānayāyī vā bhogabhogī vā mahantaṁ vā bhogakkhandhaṁ ajjhāvasanto’ti.

Taṁ kissa hetu?

Te hi so, bhikkhave, gāvo vajjhe vadhāyupanīte pāpakena manasānupekkhati, tasmā so neva hatthiyāyī hoti na assayāyī na rathayāyī na yānayāyī na bhogabhogī, na mahantaṁ bhogakkhandhaṁ ajjhāvasati.

Taṁ kiṁ maññatha, bhikkhave,

api nu tumhehi diṭṭhaṁ vā sutaṁ vā:

‘orabbhiko …pe…

sūkariko …pe…

sākuṇiko …pe…

māgaviko mage vadhitvā vadhitvā vikkiṇamāno tena kammena tena ājīvena hatthiyāyī vā assayāyī vā rathayāyī vā yānayāyī vā bhogabhogī vā mahantaṁ vā bhogakkhandhaṁ ajjhāvasanto’”ti?

“No hetaṁ, bhante”.

“Sādhu, bhikkhave.

Mayāpi kho etaṁ, bhikkhave, neva diṭṭhaṁ na sutaṁ:

‘māgaviko mage vadhitvā vadhitvā vikkiṇamāno tena kammena tena ājīvena hatthiyāyī vā assayāyī vā rathayāyī vā yānayāyī vā bhogabhogī vā mahantaṁ vā bhogakkhandhaṁ ajjhāvasanto’ti.

Taṁ kissa hetu?

Te hi so, bhikkhave, mage vajjhe vadhāyupanīte pāpakena manasānupekkhati, tasmā so neva hatthiyāyī hoti na assayāyī na rathayāyī na yānayāyī na bhogabhogī, na mahantaṁ bhogakkhandhaṁ ajjhāvasati.

Te hi nāma so, bhikkhave, tiracchānagate pāṇe vajjhe vadhāyupanīte pāpakena manasānupekkhamāno neva hatthiyāyī bhavissati na assayāyī na rathayāyī na yānayāyī na bhogabhogī, na mahantaṁ bhogakkhandhaṁ ajjhāvasissati.

Ko pana vādo yaṁ manussabhūtaṁ vajjhaṁ vadhāyupanītaṁ pāpakena manasānupekkhati.

Tañhi tassa, bhikkhave, hoti dīgharattaṁ ahitāya dukkhāya.

Kāyassa bhedā paraṁ maraṇā apāyaṁ duggatiṁ vinipātaṁ nirayaṁ upapajjatī”ti.

Aṭṭhamaṁ.